Frankofonia na świecie
Termin ‘Frankofonia’ został użyty po raz pierwszy w 1880 roku przez francuskiego geografa. Obecnie Frankofonia oznacza zarówno ogół państw, których obywatele posługują się językiem francuskim, oraz międzynarodową organizację skupiającą rządy krajów francuskojęzycznych. Istniejąca od 1970 roku Międzynarodowa Organizacja Frankofonii z siedzibą w Paryżu, zrzesza 56 państw, 2 państwa stowarzyszone, oraz 13 obserwatorów. Sekretarzem jest obecnie Abdou Diouf. Charakter organizacji nasuwa skojarzenia do Brytyjskiej Wspólnoty Narodów (The Commonwealth of Nations), jednak w przypadku Frankofonii głównym założeniem jest pielęgnowanie języka francuskiego i francuskiej kultury, nie zaś jak w przypadku Commonwealth-u wspieranie demokracji i propagowanie praw człowieka.
Co dwa lata odbywają się szczyty Międzynarodowej Organizacji Frankofonii, na których przedstawiciele państw członkowskich omawiają strategię działania na kolejne dwa lata. Tego typu konferencje odbyły się między innymi w 2002 roku w Bejrucie, w 2004 roku w Wagadugu (Burkina Faso), czy w 2006 roku w Bukareszcie.
Głównym organem MOF jest Stała Rada Frankofonii, w której zasiadają ambasadorzy Frankofonii w poszczególnych krajach.
W Europie członkami MOF są Belgia, Bułgaria, Luksemburg, Mołdawia, Monako, Rumunia, Szwajcaria, oraz oczywiście Francja. Członkowie stowarzyszeni to Albania, Andora, Austria, Chorwacja, Grecja, Macedonia i Węgry. Obserwatorami natomiast są Czechy, Litwa, Łotwa, Słowacja, Słowenia i Polska.
